Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011




Φέτος ο μπαμπάς αγόρασε γκι!!! Ήταν μια από τις ομορφότερες εκπλήξεις τα φετινά Χριστούγεννα.|
Αισθάνομαι ευτυχία που κάθομαι κάτω απ' το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα πολύχρωμα λαμπάκια. Και τυχερή, με όλα αυτά που γίνονται τελευταία σ' αυτή τη ριμαδοχώρα, που δεν έχει λείψει τίποτα σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια από εδώ.

Θέλω τόσο πολύ να γράψω και ένα όμορφο γράμμα και να το βάλω κάτω απ' το δέντρο. Για το πόσα ένιωσα τους τελευταίους μήνες και πόσο άλλαξα μ' όλα αυτά που έγιναν. Ή μάλλον όχι πόσο άλλαξΑ, αλλά πόσο αλλάξαμε.


Οικογένεια.
είναι ένα μέρος όπου χωράει το "για πάντα".
παντοτινή αγάπη.
αγάπη από αγάπη.



Σκέφτομαι γενικότερα,




είναι αδύνατο να αγαπάς αληθινά από φόβο και είναι σκληρό και δύσκολο να αγαπάς με φόβο.

κι είναι άδικο να αγαπάς από τύψεις και ψεύτικο να αγαπάς από ενοχές.

Αγάπα από αγάπη.




Χρόνια Πολλά.



Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011




Αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να είχα ήδη ετοιμάσει την τσάντα μου για το τριήμερο που φεύγω να έχω φροντίσει να τηλεφωνήσω στα κτελ να μάθω για το δρομολόγιο που με ενδιαφέρει και να ξεκινάω να βλέπω το δεύτερο μου όνειρο. Αντ' αυτού κάθομαι εδώ και περιμένω να νυστάξω τόσο, ώστε να πω "εεε μωρέ... θα ξυπνήσω αύριο πιο νωρίς και θα τα κανονίσω".


Προηγήθηκαν άθλιες ώρες και άδικα γεγονότα. Ελπίζω να ξαναβρώ σύντομα την ισορροπία της ψυχής μου.
Λοιπόν αν και αποκαρδιωμένη από τη σκληρότητα της αλήθειας της ζωής, το βράδυ μου, μου χάρισε στιγμές ευτυχίας.
Ευχαριστώ λοιπόν για την επίσκεψη στο πανέμορφο εκείνο ζαχαροπλαστείο.
Ευχαριστώ για τα 6 γλυκά σοκολατάκια.
Ευχαριστώ για την όμορφη βόλτα στην πόλη, συντροφιά με την Σ.
Ευχαριστώ για την ζεστασιά του αγαπημένου φούτερ του Σ. μου.
Ευχαριστώ για το γέλιο που μου φόρεσαν οι τρεις νάνοι.


Σκέφτομαι ότι παρόλο που δεν αντέχω τα τατουάζ, εκείνο που έκανε η Ολ. τελικά ίσως με βοηθούσε πραγματικά πολύ αν ήταν δικό μου

"έχε πίστη"





καληνύχτα




Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Dance of a Sugarplum fairy



Λοιπόν.

Απόψε πήγα σε ένα λάιβ καμένο και φάλτσο. Με τη Μαρία. Η Μαρία είναι μια φίλη μου απ' αυτές που δεν έχεις κατά κόρον στη ζωή σου αλλά τις εκτιμάς και νιώθεις άνετα μαζί τους και χαίρεσαι υπέροχα να τις συναντάς στο δρόμο και στα λεωφορεία και γενικότερα σου χαρίζουν χαμόγελα. :)
Λοιπόν πρώτη φορά πάτησα σ' αυτό το μαγαζί και ελπίζω να το ξανακάνω. Ήταν πολύ όμορφο. Ζεστό.

Τι εννοώ όταν λέω λάιβ καμένο και φάλτσο;
Εννοώ ότι οι δύο τύποι με τις κιθάρες παίξανε ρεπερτόριο από Ιωαννίδη μέχρι Μπρίτνευ και το γλάρο της Βουγιουκλάκη.
Ποιο το κοινό;
Όλο το κοινό οι φίλοι τους. Μια τεράστια θεατρική ομάδα παρέα. σχολή. και δεν συμμαζεύεται

Το απόλαυσα.
Τελικά αφού έφυγε η Μαρία καθόμουν ανάμεσα σε κόσμο που πρώτη φορά έβλεπα στη ζωή μου. Δεν ήταν άβολα. Χαμογελούσα παρατηρώντας τους. Δε θα ξεχάσω εκείνο το ζευγάρι που η κοπέλα αγχωμένη μη χάσει το λεωφορείο της με ρώτησε την ώρα και το αγόρι την ίδια στιγμή την εγκλώβισε στην αγκαλιά του και της έκλεισε με αγάπη τα μάτια για να μη δει την ώρα μήπως και έχει περάσει και πρέπει να τον αφήσει. Κι αυτό έγινε δυο τρεις φορές. Με τι τρυφερότητα την κοιτούσε...

ζήλεψα


Με καμαρώνω από μέσα μου. Που αποφάσισα να πάω σ' αυτό το λάιβ ξαφνικά και το έκανα πράξη. Επίσης εδώ και κάποιο καιρό άρχισα να διαβάζω Λουντέμη και είναι τόσο ωραίο να διαβάζεις. Το είχα ξεχάσει. Τολμώ να πω πως με φέρνει πιο κοντά στην αληθινή ζωή. Τη ζωή μακριά από το λαπτοπ.
και εκεί που τα γεγονότα εξελίσσονται, ανάμεσα στις λέξεις του βιβλίου σου να εντοπίζεις κάτι τέτοια:

"έρωτας είναι ένα μπέρδεμα που παθαίνει η γλώσσα και λέει συνέχεια το ίδιο όνομα."


ευτυχία.




Μια από τις μέρες που πέρασαν επίσης γιόρταζα και σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα 'ταν να σκεφτόταν κάποια στιγμή κάποιος να μου χαρίσει για δώρο το λουλούδι που φέρει το όνομα μου. Κι είναι άσημο λουλούδι και αυτό θα έκανε την πράξη αυτή ακόμα πιο ξεχωριστή. Άσημο αλλά σε καμία περίπτωση άσχημο.
Ή άλλα δώρα απλά και απλά υπέροχα.
Αν κάποιος μου χάριζε ποτέ ένα όμορφο ρόδι, θα το έπαιρνα στα δυο μου χέρια, θα τον κοιτούσα στα μάτια χαμογελώντας και θα του έδινα ένα γλυκό φιλί.
Τα αγαπώ τα ρόδια.
Κι ίσως τελικά αγαπώ το φθινόπωρο. Σίγουρα αγαπώ το φοιτητικό φθινόπωρο.


Υστερόγραφο: 1) Εχθές έχασα το σκουλαρίκι μου. Αυτό που μου χάρισε ο Σ. με την μισή έναστρη νύχτα του Βαν Γκογκ και είμαι θυμωμένη με τον εαυτό μου και στενοχωρημένη που ξανά κατάφερα να χαλάσω ένα δώρο με την απροσεξία μου. Δεν έχω χωνέψει ακόμα ότι έχω χάσει το κρεμαστό εκείνο το υπερτέλειο και υπεραγαπημένο!

2) Σήμερα παρέλαβα το φοιτητικό μου πάσο και το αγόρασα με ακριβώς 2,46 ευρώ ακριβώς και όχι 2,50 που μου είπε ότι κάνει ο υπάλληλος στο εν λόγω κατάστημα, που κλέβοντας από εμένα από τον Γιώργο και τον Λάκη και ούτω καθεξής τα 4 λεπτά μας, κάνει περιουσία.











Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011

bitter




Έχω συνδέσει τις φίλες μου με γλυκά. Γίνεται;
Κι όμως ναι.

Εσύ, η πιο αγαπημένη μου, είσαι το μιλφέιγ
και εσύ, είσαι το cheesecake
Εσύ τώρα, είσαι μια blueberry pie
καλά όσο για σένα... νομίζω είσαι όλα τα γλυκά μαζί! :Ρ


Είστε γλυκές όλες σας στο μυαλό μου.

Λες τάχα για αυτό η ψυχή μου δυσκολεύεται να χωνέψει τις πικρές μας μέρες;







Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

So come away with me in the night...





Ίσως δε θα 'πρεπε να επαινώ τις ένδοξες εποχές μου καθώς φαίνεται ταυτόχρονα ενώ τις επαινώ, τις ματιάζω.

Η τελευταία εβδομάδα είναι αηδιαστική και τόσο αργή. Αισθάνομαι μοναξιά μεσ' τους ανθρώπους.

Θέλω να φύγω και να ταξιδεύω μαζί σου για ώρες... μέρες...
Παρότι δεν με καταλαβαίνεις.

Η παρουσία σου θα είναι αρκετή.
Και εύχομαι και ελπίζω έχοντας αυτήν, να κρατηθώ και να μην ενδώσω στον πειρασμό να δείξω την αγανάκτιση μου με τη φράση που από συνήθεια έκανες λατρεία:

"έπρεπε να είχαμε κάνει αυτό..."

γιατί να ξέρεις τέτοιες φράσεις δεν εξυπηρετούν τίποτα παρά μόνον τον εγωισμό μας.





εκεί στο τραίνο
για ώρες
στη σιωπή
αγκαλιά
και μετά στον δρόμο
και το βράδυ στο πλοίο
ταξίδι μαζί σου
για ώρες




να γιατρευτώ.
















Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Χίλια χρώματα, φώτα και αρώματα!



Αυτό είναι το καλοκαίρι 2011!


Με ένα σάκο που ποτέ δεν αδειάζει τελειώς, γιατί το πιστολάκι, το νεσεσέρ και τα πέδιλα, σε αντίθεση με τα ρούχα, δε χρειάζονται μια βόλτα απ' το πλυντήριο. Και τι νόημα έχει να τα αδειάζω και να τα ξαναβάζω πάλι αφού πάνω από τρεις μέρες δεν μένω στη βάση μου; Αυτά είναι!
Χίλια χρώματα, φώτα και αρώματα! Και οι αγαπημένοι μου!

γαλανός ουρανός και ήλιος! βουνό και θάλασσα!



Τι πλέον θέλεις;












p.s. Α! Πήρα το προφίσιενσι! :)




Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Bring it Back !




Όταν ακούς πάνω από 10 συνεχόμενες φορές το Fix you των Coldplay, όταν πριν φύγεις Χαλκιδική το ξημερώνεις ακούγοντας Ηρώ, όταν φεύγεις για διακοπές με την καλύτερη σου φίλη και έχεις αυτό το συναίσθημα που σε αιχμαλωτίζει ακριβώς απέναντι απ' την ευτυχία σου, έτσι ώστε να την βλέπεις αλλά να μην μπορείς να την φτάσεις στο 100%, όταν έχεις κόμπο στο λαιμό κάθε φορά που η σκέψη σου τρέχει εκεί, κι όταν εκεί που κάθεσαι θες μόνο να κλάψεις για να λυτρωθείς. Για ώρες. Νομίζοντας πως έτσι ο πόνος θα φύγει από πάνω σου, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά.

μου είπες "Συγνώμη που δεν μπορώ να προσποιούμαι πως όλα είναι μια χαρά"...

και εγώ σου λέω πως ψάχνω απεγνωσμένα ένα τρόπο να κάνω το ψέμα που τόσο ποθώ τώρα να μου πεις πραγματικότητα. Σε παρακαλώ δέξου τις προσπάθειές μου και μη τις απορρίπτεις αβίαστα όντας προκατειλλημένος.





Μην απομακρύνεσαι Σε Παρακαλώ Πολύ