Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

logic isn't educated in living a lie with someone you obsess






My freedom’s future serenading the Now,
From a not-too-distant reach.
It equals the greatest changing of my furthest scenery.
It hands me actuality, and then it’s history.
So when we reach another, who are we touching but ourselves?
Though most consider it a mystery, ability only grows when
You believe in limitless capacity~
And can handle social impact when we work in circles well.
It’s how I know why I choose you;
Saves my life from indecision of available mazes,
Repetition of insatiable phases,
The complacency of failed age.
We accept too many shortcuts, and think the point of life is to be saved.
But it ain’t…

I want you to prevent the things you can and will
Don’t let the microscopic bother hardly, none can touch the shell
You call a soul…


His support’s unstable,
she’s too fragile to tell.
She thinks he’s far fetched cause he progresses so well.
He secretly trusts his doubt, blaming his experience, mistakes his intellect for old age and more experience. She holds on tighter making him believe his support is still stronger than his skill can achieve.
She tries to match his work and convince herself to stay but every step he makes towards perfection drives her trial away.
She can’t get mad so she acts out of silence.
She feels it’s the opposite of hurting her self confidence.
He jokes about the consequence and plays it off as cute.
Their relationship is beautiful~ their confrontation mute.

They settle for the surface, an emotion made of strain.
The closest they come to love is grieving each others pain.
Bottled up past, scared to face the wind that blows over the mask that covers what’s within. He can’t ask her to be what he can’t define.
He feels something’s missing,
she feels it’s just time.
Her spine is her problem, the mind is his.
Logic isn’t educated in living a lie with someone you obsess,
killing your comfort by refusing to stress their best quality as passing a test.

I guess it’ll subside later on down the line but,
for now, this is a problem.



Ανάρτηση ημιτελής



απασχολείς τον εγκέφαλό μου 25 ώρες το 24ωρο εδώ και 5 μήνες.

Θέλω να κάνω μαζί σου τα ΠΑΝΤΑ.


Έχεις ιδέα τι περιλαμβάνει αυτή η φράση;

τώρα αρχίζεις και καταλαβαίνεις γιατί πρόκειται για μια ανάρτηση ημιτελή.
περπατάω στον δρόμο και νομίζω πως είσαι εσύ πάντα. Αυτός εκεί με το μαύρο τι-σερτ. 
Λες και πριν από 'σένα δεν υπήρχε αυτό το χρώμα.
Θέλω να με πας στο Ροδολίβος,
και να μετρήσω όλες τις ελιές σου,
να μετρήσω την περίμετρο της κεφάλας σου και της κοιλιάς σου της τεράστιας,
να κοιμηθούμε ξανά μαζί -ή μάλλον για πρώτη φορά, γιατί εγώ εκείνο το βράδυ δεν είχα κλείσει μάτι-
να μου μάθεις να στρίβω τα καλύτερα τσιγάρα
να γλείψουμε κάθε γωνιά αυτής της πόλης.
κι όχι αυτής μόνο.
να πάμε μαζί για δίπλωμα, για να μην έχει όρια η περιπλάνηση,
να μου δείξεις πόσο πολύ γουστάρεις αυτό που κάνεις ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
(...)

κι ύστερα αναρωτιέμαι εγώ τι έχω να σου δώσω;
και η κατάσταση χρήζει ψυχολογικής βοήθειας

και τα βάζω με τον εαυτό μου γιατί αναρωτιέμαι
ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΩ ΣΕ ΚΛΑΜΑΤΑ;

μπας και φύγει ποτέ αυτό το πάθος που δεν θα ικανοποιηθεί ποτέ;


Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

εξημέρωση





Είναι 
σαν την φωτογραφία αυτή

06:22 π.μ.

Η Αυγουστιάτικη πανσέληνος έχει ήδη λήξει . 
Εδώ βλέπεις την επόμενη μέρα. 
θα μπορούσαμε να έχουμε την ευκαιρία να την δούμε μαζί. 

αλλά αυτά είναι συλλογισμοί του ενός. 

Κι όταν μας δόθηκε και ΠΑΛΙ ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος 

[ γιατί 
δες την !
σχεδόν ολόγιομο είναι και εδώ. ]

την ξανα-αφήσαμε να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια μας. 

κι ότι κατάφερα να την δω μέσα απ'το τζάμι του λεωφορείου.
μέσα από εμπόδια. 
θολή.

Θα ήθελα τόσο πολύ να εξημερώσω έναν άνθρωπο σαν κι εσένα . 


"ελπίζω η σχέση σου με την μουσική να είναι καλύτερη από αυτήν με τους ανθρώπους"




Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

about ecstasy




   "Αγαπητέ συλλέκτη . Σε μισούμε . Το σεξ χάνει όλη του τη δύναμη και τη μαγεία όταν γίνεται σαφές, μηχανικό , παρατραβηγμένο , όταν γίνεται μια μηχανιστική μανία . Γίνεται βαρετό . Μας δίδαξες περισσότερο από όλους όσους ξέρω πόσο λάθος είναι να μην το ανακατεύεις με το συναίσθημα , τον πόθο, την επιθυμία ,τη λαγνεία , τις ιδιοτροπίες , τα καπρίτσια , τους προσωπικούς δεσμούς , με τους βαθύτερους δεσμούς που του αλλάζουν το χρώμα , τη γεύση , τους ρυθμούς , την ένταση .


   Δεν ξέρεις τι χάνεις εξετάζοντας τη σεξουαλική δραστηριότητα κάτω από το μικροσκόπιο , μέχρι την έκρηξη των απόψεων που αποτελούν άλλωστε και τα καύσιμα που την πυρπολούν . Διανοητικά , φανταστικά , ρομαντικά , συναισθηματικά . Αυτό δίνει στο σεξ την όλο εκπλήξεις υφή του , τους λεπτούς μετασχηματισμούς του , τις διακριτικές του μεταλλαγές , τα αφροδισιακά στοιχεία του . Συμπιέζεις τον αισθησιακό σου κόσμο . Τον μαραίνεις , τον πεθαίνεις της πείνας , τους στραγγίζεις το αίμα .


   Αν τροφοδοτούσες τη σεξουαλική σου ζωή με όλη την έξαψη , τις περιπέτειες που εκχέει η αγάπη στον αισθησιασμό , θα ήσουν ο πιο αποτελεσματικός άντρας στον κόσμο . Η πηγή της σεξουαλικής δύναμης είναι η περιέργεια , το πάθος . Ενώ εσύ παρατηρείς τη μικροσκοπική φλόγα να πεθαίνει από ασφυξία . Το σεξ δεν ευδοκιμεί στην μονοτονία . Χωρίς αίσθημα , ανακαλύψεις , παραξενιές , δεν υπάρχουν εκπλήξεις στο κρεβάτι . Το σεξ πρέπει να ανακατεύεται με δάκρυα , γέλια , λέξεις , υποσχέσεις , σκηνές , φθόνο , ζήλια , όλα τα καρυκεύματα φόβου , των μακρινών ταξιδιών , των καινούριων προσώπων , μυθιστορήματα , ιστορίες , όνειρα, φαντασιώσεις , μουσική , χορό , όπιο , κρασί .


   Πόσα χάνεις με τούτο το περισκόπιο στην κορυφή του πέους σου , όταν θα μπορούσες να χαίρεσαι ένα χαρέμι από ξεκάθαρα και ανεπανάληπτα θαύματα ; Δεν υπάρχουν δύο ολόιδιες τρίχες , μα δεν μας αφήνεις να χαραμίσουμε λέξεις περιγράφοντας τες . και δύο μυρωδιές , μα αν επεκταθούμε ουρλιάζεις ''παρατήστε την ποίηση''. Δεν υπάρχουν δύο επιδερμίδες με την ίδια υφή , ούτε με το ίδιο φως , θερμοκρασία , σκιές , ποτέ η ίδια χειρονομία . Όταν ξυπνήσει στον εραστή πραγματικός έρωτας μπορεί να σκαρφαλώσει στην κλίμακα των αιώνων της ερωτικής παράδοσης . Τι εμβέλεια , τι αλλαγές ηλικίας , τι παραλλαγές ωριμότητας και αθωότητας , διαστροφής και τέχνης...

   Ώρες ολόκληρες καθόμασταν και σκεφτόμασταν πώς να είσαι . Αν έχεις αποκλείσει από τις αισθήσεις σου το μετάξι , το φως , το χρώμα , τη μυρωδιά , το χαρακτήρα, την ιδιοσυγκρασία, θα πρεπε να είσαι εντελώς μαραμένος τώρα . Υπάρχουν τόσες πολλές μικρότερες αισθήσεις , όλα τρέχουν όπως οι παραπόταμοι στο μεγάλο ρεύμα του σεξ , τροφοδοτώντας το . Μόνο η ένωση του σφυγμού του σεξ και της καρδιάς μπορούν να δημιουργήσουν έκσταση."






Anaïs Nin, "Delta of Venus"