Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

καρδιά μαρουλιού



Περίεργα πλάσματα είναι. Σκληρόκαρδα; Εεεε.. όχι και όλα.

Στη δική μου περίπτωση όμως... Η ανυπαρξία κίνησης, λόγου, νεύματος αγάπης είναι δεδομένη.
Βασικά όχι κίνησης. Πράξεις υπάρχουν να είμαστε ειλικρινείς και έντιμοι. Η απουσία όμως των άλλων δύο είναι δυστυχώς παραπάνω από αισθητή.

Θα ήθελα να είμαι σε μια γωνιά να το ζήσω, μια στιγμή που θα της λες σ' αγαπώ και θα το νιώθεις!
Ή έστω απλά που θα της λες σ' αγαπώ. Γιατί σίγουρα θα της λες... Δε μπορεί...
άσχετα αν ποτέ όσο ζω δε σε θυμάμαι να το χεις κάνει ποτέ






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου