Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013

Not always are stories just made of love. Sometimes love is not named. But it's love just the same.





"It's not a typical love affair, but love and tenderness, both are there. Named after a daisy, she lived amongst words, surrounded by adjectives in green fields of verbs. Some force you yield to. But she, with soft art, passed through my hard shield and into my heart. Not always are love stories just made of love. Sometimes love is not named but it's love just the same. This is not a typical love affair I met her on a bench in my local square. She made a little stir, tiny like a bird with her gentle feathers. She was surrounded by words, some as common as myself. She gave me books, two or three Their pages have come alive for me. Don't die now, you've still got time, just wait It's not the hour, my little flower Give me some more of you. More of the life in you Wait Not always are stories just made of love. Sometimes love is not named. But it's love just the same."




Δεν είναι όλες οι ιστορίες αγάπης φτιαγμένες από έρωτα. Κάποιες δεν περιέχουν καν το "σ'αγαπώ", όμως ξέρεις, ότι αγάπη υπάρχει.






~



Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013



κι ύστερα κι ύστερα 
πας να κανονίσεις τα εισιτήριά σου και βλέπεις ότι το αεροδρόμιο της Lyon λέγεται

Saint Exupéry Airport
ε μετά, πώς να μην πετάγεται η αισιοδοξία και η όμορφη διάθεση στο διάβα σου;












Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013





Τον Σεπτέμβριο έψαξα από αναλαμπή και βρήκα μια κουβέρτα φλις, ένα "χάδι" που λέει και η Φ., που κάποτε μας είχαν δωρίσει στην κατασκήνωση. Αυτές οι κουβέρτες ανακάλυψα πέρυσι ότι είναι τέλειες ακόμα και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες όταν τις χρησιμοποιείς εσωτερικά από οποιοδήποτε άλλο σκέπασμα. Με χαρά συνειδητοποίησα ότι η δική μου συγκεκριμένα, δεν είναι από εκείνες τις φλώρικες φλις που φτάνουν ίσα ίσα για να σκεπάσεις τα πόδια σου αλλά έχει κανονικό μήκος και πλάτος, ώστε να καλύπτει το κρεβάτι σου και κατ' επέκταση όλο σου το σώμα και να περισσεύει και από πάνω -που λέει ο λόγος-.

Κι έτσι όπως μιλούσαμε στο σκάιπ και άπλωσα το χέρι μου να πάρω να σκεπαστώ μ' αυτήν την κουβέρτα, την ζεβρέ την φλις, συνειδητοποίησα ότι αυτή η χρονιά, κάπως έτσι θα βγει. 
Σκεπασμένη με μια φλις κουβέρτα και μπροστά στην κάμερα του λαπτοπ. 

Και φρίκαρα. 








Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

in a bullet-proof vest




song - balm





~



Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

.




















Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

επίσης...




...γιατί όταν μένουμε σε ένα μέρος όπου ζούμε ξεχωριστές εμπειρίες και στιγμές (ευχάριστες εν τέλει και ως επί το πλείστον) το θεωρούμε δικό μας; 




Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

It's the end of an era.









4 αναχωρήσεις μέσα σε 5 ημέρες είναι too much. 

Έχουμε περάσει σε άλλο κεφάλαιο. Είναι εκεί που συνειδητοποιείς ότι η ζωή σου έρχεται η ώρα να αλλάξει σελίδα. 

Αν και είναι ακόμα νωρίς για τις αλλαγές αυτού του χρόνου οι πρώτες βαριές σκέψεις κάνουν βόλτα στο κεφάλι μου.

"Είναι τόσο περίεργο που τόσα μυαλά από τόσα διαφορετικά σημεία στον κόσμο συναντιούνται σε ένα μοναδικό σημείο."

Παρουσιάζω πτυχιακή εργασία σε λίγες μέρες. Ανάθεμα τι πρέπει να γράψω. Τι θέλω να γράψω.
Συνειδητοποιώ όμως πόσο τέλεια ενδιαφέρουσες είναι αυτές οι γνώσεις. 

Πόσο τέλειο είναι να μαθαίνεις ότι η διαφοροποίηση των δακτύλων μας οφείλεται σε απόπτωση των κυττάρων; 

- απόπτωση: είναι μια διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Κατά τη διάρκεια της απόπτωσης το κύτταρο συρρικνώνεται, το ίδιο και η χρωματίνη, η μιτοχονδριακή μεμβράνη διαρρηγνύεται και το κύτταρο αποδομείται και σχηματίζει αποπτωτικά σώματα, τα οποία φαγοκυτταρώνονται, χωρίς φλεγμονή. Κατά τη διάρκεια της απόπτωσης έχουμε πρωτεϊνοσύνθεση. Η διαδικασία της απόπτωσης είναι καταστροφική και αυτοενισχυόμενη και μη αντιστρεπτή. -

οτι εκείνα τα κύτταρα ανάμεσα στα δάκτυλα υφίστανται απόπτωση και γι' αυτό τα χέρια μας έχουν αυτήν την μορφή.

Κι αν όλα πάνε καλά αυτή θα είναι η τελευταία χρονιά του κεφαλαίου "ξέγνοιαστα φοιτητικά χρόνια".
Ρούφα ό,τι στιγμή προλαβαίνεις!








Adventure is waiting, just around the riverbend


~