ένας χειρόγραφος στιγμιαίος αυθορμητισμός

30/05/2019



Σε έναν φανταστικό κόσμο θα παρατούσα οριστικά τον Α. Θα με προσλάμβαναν μετά χαράς σε μια δουλειά με ***** και θα κανονίζαμε διακοπες στην Ελλάδα με τον Ε. και την Κ. (κι ας μας πρήζει καμιά φορά) ♥️
Θα πηγαίναμε Θεσσαλονίκη και από εκεί θα πηγαίναμε Μήλο, 
αλλά κατά βάση και τώρα που το ξανασκέφτομαι δηλαδή πιστεύω θα πηγαίναμε για ελεύθερο κάμπινγκ στην Σαμοθράκη.
Στην χώρα, στο βουνό και το ιερό των αρχαίων θεών. 
Ίσως (μάλλον σίγουρα) θα γνωρίζαμε άλλο κόσμο εκεί. 
Σίγουρα πάντως θα έπινα πολύ τσίπουρο, πολύ κεφίρ, και θα έτρωγα πολλά σουβλάκια και πολλα ψάρια. Θα πίναμε τσιγάρα και θα καθόμασταν μέχρι αργά κάτω απ'τα πλατάνια και θα χαιρόμασταν την θαλπωρή της φύσης.
Και ύστερα θα γυρνούσα εδώ στην δουλειά που πολύ θα με πίεζε αλλά και πολύ θα με ενδιέφερε.
Και θα έκανα σπορ και θα έβαζα λεφτά στην άκρη σαν πέρυσι με ταξίδια αναψυχής στα διαλείμματα.
Και θα με εκτιμούσαν στην δουλειά μου πολύ.
Τόσο που δεν θα ήθελαν με την καμία να φύγω
και ίσως κάποια στιγμή να γνώριζα και κάποιον που στο τέλος θα τον αγαπούσα και θα με αγαπούσε και εκείνος τόσο πολύ που θα αποφασίζαμε να "ταξιδέψουμε" παρέα

choices

"



I choose to love you in silence... for in silence I find no rejection,
I choose to love you in loneliness... for in loneliness no one owns you but me,
I choose to adore you from a distance... for distance will shield me from pain,
I choose to kiss you in the wind... for the wind is gentler than my lips,
I choose to hold you in my dreams... for in my dreams, you have no end.



                                                                                                                                                                                                        "

για εκείνους που προσπαθούν να το πάρουν κουλ κι ας μην είναι σχεδόν ποτέ...

και τελικά τι στο διάολο φταίει;


είναι η ανασφάλεια;
είναι οι προσδοκίες που γεννιούνται υποσυνείδητα;
είναι που δεν διεκδικείς τα όρια σου και δεν φροντίζεις οι άλλοι να σε σέβονται;
ή μήπως τα αλλοπαρμένα σου συναισθήματα που κάνουν πάρτυ κάθε τέτοια φορά αφού βγάλουν την λογική έξω απ'την πόρτα;


ο Τσάκωνας είχε, έχει και θα έχει την απάντηση...


"ΓΑΜΙΕΣΤΕ!"

hello Mowgli, how are you?

ήθελα να πω απλώς 
πως για κάποιον που η κλίση του είναι πολύ μακριά
από προμήθειες,
από προμηθευτές
και προϊόντα όπως απορρυπαντικά και εξαρτήματα αυτοκινήτων,
από εκτιμήσεις κόστους και αναλύσεις αριθμών...

είμαι ένα ον που τα καταφέρνει πολύ πάνω από περίφημα στην επιβίωσή του σ'αυτήν την κοινωνική και επαγγελματική καπιταλιστική ζούγκλα.


Αυτά. Ευχαριστώ.

Billie Mάηyers

Χαίρομαι που είναι ένας κρύος Μάης. 
Μου δίνει την ψευδαίσθηση ότι δεν είμαι για πολύ καιρό μέσα σε αυτή την "δύσκολη φάση" και πριν φτάσει το καλοκαίρι όλα θα φτιάξουν και θα πάνε προς το καλύτερο.

Σήμερα ξύπνησα με ανάγκη να ακούσω σε επανάληψη αυτό το κομμάτι. Ίσως τώρα είμαι στην 12η φορά... και μοιάζει προβληματικό που δεν ξέρω σε ποιον να το απευθύνω γιατί κανείς δεν το διεκδικεί, κανείς δεν το αξίζει... 
ίσως και ΚΑΝΕΙΣ σκέτο γενικά και βάζω τελεία.
εδώ και κάποιο καιρό
(είναι πιο αισιόδοξο απ'τον "κηπουρό" του Παυλίδη σίγουρα που έχω επίσης λιώσει και αυτό μου φτάνει σαν επιχείρημα)

και μετά λέω δεν με νοιάζει ας γυρίσει το χάδι πίσω
ας φτάσει στον ουρανό και ας γυρίσει πίσω.
θα με ζεστάνει το ξέρω.
εγώ το λέω Θεό εσύ πες το όπως θέλεις. Το στέλνω ουρανό λοιπόν να εξοστρακιστεί με αγάπη και χάδι και να με πάρει αγκαλιά.

σκεφτόμουν πάλι το τατουάζ της Ο. και πόσο σωστό και κιμπάρικο σε αυτές τις περιόδους. 
Με "μάρκαρε" που λένε και οι Γάλλοι.




ευτυχώς

.

if you are reading this text and realizing you have spent so much time on someone who doesn't actually care about you- hold onto this feeling. 
Use it as a reminder.
Use it to give yourself strength to not spend another second on the person that is making you feel like you are not enough.

You are enough.
You deserve honest communication.
You deserve honest intentions.
You deserve to be loved and adored and praised for your mind and soul. 
You deserve to be heard and understood.
You deserve to feel as though your mind, body and soul are equally respected. 

Remember people will always show you who they are. 
Be strong enough to honor who YOU are.

Sarah Bahbah

try

Σήμερα σκεφτόμουν όλη μέρα ότι το "cry" από το "try" είναι ένα γράμμα δρόμος. 
Και πόσο μεγάλη διαφορά κάνει γαμώτο στον τρόπο διαχείρισης μιας κατάστασης. 
Ξέρω το "c" είναι το τρίτο γράμμα 
είναι για αυτούς που διαλέγουν να διανύουν τις κοντινές διαδρομές, γι'αυτούς που βολεύονται στην εύκολη λύση (που δεν είναι πάντα η πιο προσοδοφόρα). 

Ποιος πάει τώρα να διανύσει όλη την αλφαβήτα ενώ έχει περάσει ήδη τα 2 πρώτα γράμματα (τι κόπος Θεέ μου...)

d
e
f
g
h
i
g
k
l
m
n
o
p
q
r
s
! ΟΥΦ


Θυμάμαι ο πατέρας μου, μου έλεγε πάντα όταν τα έβρισκα δύσκολα
 "Με το κλάμα δεν κερδίζεις τίποτα. Άντε σταμάτα..." 
Ξέρω ότι είχα δικαίωμα στο κλάμα και πως έπρεπε να το υπερασπιστώ όμως πόσο δίκιο είχε ο μπαγάσας όσον αφορά στην διαχείριση μιας άβολης κατάστασης, μιας κατάστασης μετ' εμποδίων;

Αχ και να 'χα ακούσει λίγο παραπάνω κάτι τέτοιες συμβουλές...
Αχ και να 'μουν κάπως λιγότερο τεμπέλα στα αλφαβητικά μου βήματα